szeptać


szeptać
1. Szepnąć komuś słówko (za kimś, w jakiejś sprawie) «wstawić się za kimś, poprzeć kogoś lub coś»: Uruchom ludzi na uczelniach. Chodzi o to, by pokazać, że on jest sam sobie winny. (...) To trzeba bardzo ostrożnie rozegrać. Szepnij tam słówko swoim ludziom. M. Bukowski, Wysłannik.
2. Szeptana propaganda, szeptane informacje, komentarze itp. «propaganda szerzona, informacje, komentarze itp. przekazywane w poufnych rozmowach»: Wróg starał się przeciągać ludzi na swoją stronę, używając szeptanej propagandy (...). H. Grynberg, Życie.
Szeptać po kątach zob. kąt 12.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • szeptać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIa, szeptaćpczę || szeptaćpcę, szeptaćpcze || szeptaćpce, szeptaćny {{/stl 8}}– szepnąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, szeptaćnę, szeptaćnie, szeptaćnij, szeptaćnął, szeptaćnęli {{/stl 8}}{{stl 7}} mówić szeptem :… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • szeptać — ndk IX, szeptaćpczę (szeptaćpcę), szeptaćpczesz (szeptaćpcesz), szeptaćał, szeptaćany szepnąć dk Va, szeptaćnę, szeptaćniesz, szeptaćnij, szeptaćnęła, szeptaćnęli, szeptaćnięty, szeptaćnąwszy 1. «mówić, rozmawiać szeptem, głosem przyciszonym»… …   Słownik języka polskiego

  • szepnąć — → szeptać …   Słownik języka polskiego

  • шептать — шепчу, шёпот, род. п. а, укр. шептати, шепчу, шепiт, род. п. оту, шепт, род. п. шепту шопот , блр. шептаць судачить, клеветать , др. русск. шьпътъ ψιθυρισμός, шьпътати ψιθυρίζειν, русск. цслав. шьпътьникъ наушник, клеветник , ст. слав. шьпътати… …   Этимологический словарь русского языка Макса Фасмера

  • шептать — Древнерусское шепотъ (щебет, шипение). В русском языке слово «шептать» встречается с XI в. «Шептать» значит «говорить тихо, без участия голосовых связок, так, чтобы речь была понятна только на близком расстоянии». Во времена, когда большинство… …   Этимологический словарь русского языка Семенова

  • kąt — 1. Chodzić, pot. łazić, tłuc się z kąta w kąt «chodzić bez celu w jakimś pomieszczeniu, zwykle na skutek zdenerwowania, niepokoju lub znudzenia, nie mogąc sobie znaleźć miejsca»: Marudził po domu, łaził z kąta w kąt, w południe dopiero wyszedł na …   Słownik frazeologiczny

  • łykać — Łykać, połykać, zjadać litery, wyrazy itp. «mówiąc, czytając opuszczać wyrazy lub ich części»: (...) zaczął szeptać gorączkowo pacierze. Połykał sylaby i całe wyrazy, lecz bał się przystanąć choćby na chwilę, gdyż wtedy zawiodłaby natychmiast… …   Słownik frazeologiczny

  • mąż — 1. Jak jeden mąż a) «wszyscy naraz, w tym samym momencie, jednocześnie»: Uczestnicy spotkania na szczycie jak jeden mąż zaczęli szeptać i domagać się, aby tłumacze raz jeszcze przełożyli to zdanie. W. Górnicki, Szerpa. b) «wszyscy razem, zgodnie …   Słownik frazeologiczny

  • szepnąć — 1. Szepnąć komuś słówko (za kimś, w jakiejś sprawie) «wstawić się za kimś, poprzeć kogoś lub coś»: Uruchom ludzi na uczelniach. Chodzi o to, by pokazać, że on jest sam sobie winny. (...) To trzeba bardzo ostrożnie rozegrać. Szepnij tam słówko… …   Słownik frazeologiczny

  • ucho — 1. Ciągnąć, wyciągnąć kogoś za uszy «pomagać, pomóc komuś w osiągnięciu czegoś, co jest, było dla niego bardzo trudne, przekracza, przekraczało jego możliwości»: Okazało się prędko, że i Zbyszek jest bystry, zdolny, a w zamian za lekcje… …   Słownik frazeologiczny